دنیا شده خرابه و خُرد و خمیر چینمُردند مردمان همه با هفت تیر چین راهی است منتهی به جهنّم،قبول کنهرگز مرو به سوی بهشت از مسیر چین بی معنی است و پوچ و چرند و مزخرف استشعری اگر که بشنوی از شکسپیر چین هرگ

« اسرار روح »هركس كه بيداري کند،بتوان زِخود كاري کند در هر كجا كاري کند ، رفع گرفتاري کندبيدار و رند و هوشيار، دايم نكوكاري کند كار نكوي خود يقين ،چون كار غفاري کنددان

از سمرقند و از خُجَندم من/

از سمنگان و هیلمندم من/

از دماوندِ سربلندم من/

به وفای تو، پایبندم من/

ایران ام.//

( سروش، قالبی تازه و توانمند در سرایش پارسی و تا حدود زیادی جامع قالب های دوبیتی، رباعی و سه گانی و

پلی ست میان شعر سنتی و شعر نو)

.
های بالانشین بس است
اینهمه ظلم و گستاخی
کم نکردهای خاندخت
گوشت دلم را سلاخی

رعیتزادهام درست
جایز نیست طلب ثاری
با دست به زنجیر افت دارد
خنجر بدست را پیکاری

هرآنچه امر کرده بودی
به پیشگاهت سپردم من
غیر یک جان چه داشتهام
که صدهزار بار مردم من

گیسوکمند ضحاکسرشت
عشق نه، خون است تو را کیش
فارغبال بکش من را
زیرا که بیقومم و خویش

« ديار حقيقت »من از ديار حقيقت ، رهـي نمي جويم هـر آنچه بهـر ديارش ، طريق مي پويمخدا كه اوست حقيقت،به من نـشد ثابت حقيقت است به من،اين سخن كه مي گويمحقيقت است در

« غم »
دوباره غم ، دلم را می فشارد
مداماً غم به روی غم گذارد
خداوندا ، تو غم را آفریدی
زِ دست مردمان بی شمارد

بر دل و جان من جفا نکنید/از تنم دست و پا، جدا نکنید/نام من را هزار تا نکنید/من یگانه زبان پارسی ام.// ( سروش، قالبی تازه و توانمند در سرایش پارسی و تا حدود زیادی جامع قالب های دوبیتی، رباعی و سه گانی

(آغازگر:)این بار هم اَدا/یک کوفه، ادّعا/شرمنده ام خدا!/(بدنه/پیکره:)خوب است یا نه: این همه، ما ادعا کنیم / ترسم که کوفه ی دگری را به پا کنیم/خیلی پر ادعا شده ام. شرم، شرم، شرم/ کافی ست ادعا. بله، باید

« خلق گدا »حسن اين خلق گدا ،در همه ايران چه كنند هر چه بر دست بيارن، همه بيهوده كنندصحبت از پيروي مُلك قناعت نكنند با قناعت نَـبُـوَند ، تكيه به دولت بكننددر